نمایشگاه عکس حقوق بشر

به مناسبت دهم دسامبر؛ روز جهانی حقوق بشر و روز ملی قربانیان نقض حقوق بشر

م. ع. بشارت

 

می خواهم همه دست به دست هم داده و با صدای بلند شعار امسال روز جهانی حقوق بشر را که خواسته است با صدای بلند بگوییم؛ تبعیض بس است! را تکرار نموده و برای همیسه به فرهنگ تبعیض و خشونت در کشور، پایان دهیم.

این بخشی از سخنان خانم دوکتور سیما سمر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانتستان است که در مراسم افتتاحیه‏ی "نمایشگاه عکس حقوق بشر" که توسط کمیسیون در ورودی ساختمان دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کابل از تاریخ 20 تا 23 ما قوس برگزار گردیده بود.

دوکتور سمر با توضیح کوتاه از وضعیت حقوق بشر در کشور سخنانش را ادامه داده گفت:

«توقع ما به عنوان کسانی که برای حقوق بشر مبارزه می‏کنیم این است که فرهنگ حقوق بشر در کشور نهادینه شود و مردم از تخطی‏های حقوق بشر محفوظ باشند. کرامت انسانی تمام شهروندان افغانی احترام شده و عدالت اجتماعی در کشور تأمین گردد.

ما باور داریم که تلاش برای تأمین حقوق بشر در سطح ملی، تنها کار یا مسؤولیت یک نهاد یا یک شخص نیست بلکه این کار به عنوان یک مسؤولیت همگانی برای تمام شهروندان کشور به خصوص کسانی که فرصت‏ها و ظرفیت‏های بهتری را در این زمینه دارند، بوده و مهم است تا همه دست به دست هم داده و در انعکاس واقعیت‏های حقوق بشر در کشور، با یکدیگر همکاری کنیم. در این میان رسانه‏ها مسؤولیت‏های جدی‏تری را به عهده دارند. زیرا فعالیت آن‏ها در انعکاس واقعیت‏های حقوق بشری در سطح کشور، باعث خواهد شد تا معلومات عمومی در رابطه به حقوق بشر در سطح جامعه بالا رفته و باور احترام به آن در اذهان عامه، بیشتر گردد.

دکتور سمر در پاسخ به سوالی که در رابطه به بلند رفتن آمار خشونت علیه زنان و نقض حقوق بشر در سطح کشور مطرح گردید، توضیح داده گفت:

به نظر می‏رسد دلیل اصلی بلند رفتن آمار خشونت علیه زنان در سطح کشور، رشد و توسعه‏ی فرصت‏های دسترسی رسانه‏ها و نهاد‏های حمایت کننده حقوق بشر در سطح کشور به موارد نقض حقوق بشر است. می‏خواهم بگویم که شاید تغییر چندانی در میزان خشونت علیه زنان در خانواده و اجتماع وارد نشده باشد ولی فرصت‏های دسرسی به ثبت موارد خشونت علیه زنان و نقض حقوق بشر، باعث گردیده تا موارد بیشتری از نقض حقوق بشر آشکار گردیده و ثبت گردد. در نتیجه آمار خشونت علیه زنان و نقض حقوق بشر بالا برود.

ما در گذشته‏ها موارد مثل تجاوز‏های جنسی را کمتر می‏شنیدیم و این دقیقا به این دلیل بود که خانواده به دلایل ناموسی و آبروی خانواده، کمتر حاضر می‏شدند این چنین موارد را انعکاس دهند. در حالی‏که در شرایط کنونی روحیه مخفی نگهداشتن این گونه موارد در میان خانواده‏ها کمتر شده و تقریبا بخش عمده‏ی از قضایای ناگوار تجاوز، توسط رسانه‏ها و نهادهای حقوق بشری انعکاس داده و ثبت می‏گردد.

رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در ادامه‏ی سخنانش افزود:

«مسلم است که کاهش یا کمتر شدن روحیه‏ی مخفی نگهداشتن جرایم مثل تجاوز به زنان و کودکان، یک قدم به پیش است ولی هنور باید گفت که دسترسی به تمام قضایایی نقض حقوق بشری و ثبت آن در سطح کشور، یک رویا بوده و عملا ممکن نخواهد بود. هنوز مشکلاتی زیادی وجود دارد که بتوانیم به تمام قضایای نقض حقوق بشری، رسیده و ثبت کنیم. بنا بر این گفته می‏توانیم که موارد نقض حقوق بشر احتمالا از این که تا هنوز گزارش داده شده است نیز بیشتر خواهد بود. به نظر می‏رسد هنوز مواردی که هیچ وقت شناسایی نشده و ثبت نگردیده است کم نبوده و متأسفانه رقم درشتی را به خود اختصاص داده است.»

خانم دوکتور سمر حاکمیت فرهنگ معافیت در کشور را یکی از مهم‏ترین عوامل تداوم و گسترش نقض حقوق بشر دانسته می‏گوید:

«حاکمیت فرهنگ معافیت باعث خواهد شد تا جرئت کسانی که به تخطی‏ها و جرایم نقض حقوق بشری دست می‏زنند، بیشتر شده و با خیال آسوده‏تر عمل کنند. در حالی‏که اگر چند مورد از کسانی که متهم به نقض حقوق بشر می‏باشند محاکمه‏ی عادلانه شده و مجازات گردند، بدون شک جرئت چنین افراد نسبت به کارهای ضد حقوق بشری کمتر شده و در نتیجه میزان یا موارد نقض حقوق بشر کاهش خواهد یافت.»

در این نمایشگاه 30 اثر هنری به نمایش گذاشته شده بود که هر کدام گویای وضعیت خاصی از حقوق بشری افراد جامعه‏ی ما بوده و به نحوی بخشی از مشکلات را در این زمینه انعکاس می‏داد.

محمد ضیا فروغ محصل سال چهارم دانشکده‏ی هنرهای زیبای دانشگاه هرات، هنرمند جوانی است که تمام این 30 اثر هنری را به نقش گرفته و با الهام از واقعیت‏های عینی جامعه‏ی ما، تصویر نموده است.

آقای فروغ هدف از کارش را انتقال صدای مردم رنج دیده به گوش مسؤولان کشور و جامعه جهانی عنوان نموده و با قدر دانی از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، کارش را تصویری از دردها و آلام مردم کشور نام می‏نهد.

 آقای فروغ وعده داد تا در آینده اثار بیشتر و بهتری را از وضعیت حقوق بشر به حقوق وضعیت حقوق بشری زنان کشور، نصویر نماید.